۱۶ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۹:۵۰

ای مادر فرهنگ نامیرنده، ایران!

ای مادر فرهنگ نامیرنده، ایران!

منیژه پورعلی، مثنوی‌ای درباره ایران سروده است که در آن سراسر ایران و فرزندان و اقوام و آثارش را با نگاهی سریع می‌توان پیمود.

به گزارش خبرنگار مهر، منیژه پورعلی شاعر و عضو هیئت علمی دانشگاه ملایر مثنوی ای درباره ایران سروده است که در آن سراسر ایران و فرزندان و اقوام و آثارش را با نگاهی سریع می‌توان پیمود:

بانوی زیبای تمدن‌های دنیا
خسروشکار زال‌سوز رستم‌آرا

شیرین شهر قصه‌های رفته بر باد
بن‌مایه‌ی حسرت‌کشیدن‌های فرهاد

رودابه‌ی گیسوکمند قصر کابل
مهناز شهداد روایت‌های زابل

لیلی‌تر از لیلای مجنون نظامی
یوسف‌کش مجموعۀ اورنگ جامی

ای یادگار مادهای شیراوژن
معشوقۀ محنت‌نصیبِ عشقِ بیژن

آغوش تو آرامگاهِ صد سیاوش
ای آبروی باد و خاک و آب و آتش

مام تهمتن‌ها و رویین‌کالبدها
آوای نرم و ناز ساز باربدها

تهمینه‌ی سهراب‌زای طوس‌پرور
ای بر سرت از عزت دیرینه، افسر

گردآفرید رزمِ گرمِ نامداران
فرخ‌لقای بزم شاهنشه‌شکاران

سارای خان‌چوپان آرپاچای غمگین
ای جلوه‌گاه عشق ناکام مه‌م و زین

یار دل‌آرام پری‌سیمای سعدی
باغ تفرجگاه مهرآسای سعدی

ای جان مولانا و جان جان جانش
ای عامل شوریدگی‌های روانش

سرو چمان شعرهای ناب حافظ
ایهام تصویر شگرف قاب حافظ

ای از تو زایا طبع شعر هر سخنور
ای با تو پایا شور و شوق هر هنرور

خورشید پشت کوه قاف هفت اقلیم
پرتوفشان نقش‌های فرش و جاجیم

ای جلوه‌گر در بزم اشعار معاصر
ای با خدا در حالت مستی مجاور

بانوی شالی‌پوش جنگل‌های گیلان
ای موج مویت رفته تا دریای عمان

در دامنت نقش کویر و دشت و دریا
از خاوران تا باختر، نادیده پیدا

خاتون کوهستان کرمانشاه و ایلام
ای از نگاهت مرز ناآرام، آرام

ای نام زیبایت سرانجام و سرآغاز
شیرین‌تر از خرمای نخلستان اهواز

فیروزۀ سبز نشابوری به دستت
دنیا غلام نرگس بی باده مستت

بر گردنت آویخته منشور کوروش
از جلوه‌اش شیراز و یزد و اصفهان خوش

دُر دَر خلیج‌فارس با نام تو زیباست
ای آن‌که نامت بهترین آهنگ دنیاست

از قلعه‌ی بمپور تا گور سه‌گنبد
هر جا نسیم عطر گیسوی تو آید

کُردان گورانی‌چر از عشقت مبارز
عاشیق‌های ترک در وصف تو عاجز

در اشک چشمت پای منبرخوانی قم
صد زنده‌رود و سیروان و سیمره گم

کرد و عرب، ترک و بلوچ و فارس و لر
دارند جام جانی از عشق رخت پُر

ای از تو تاریخ تمدن گشته جاوید
ای مظهر عرفان و نور و عشق و امید

ای خاک پایت سجده‌گاه اهل ایمان
ای مادر فرهنگ نامیرنده، ایران!

ای داغ‌دیده، زخم‌خورده، دل‌شکسته
ای دل به غیر از زادۀ خویشت نبسته

ایران من! ای نازخاتون خداوند!
پاینده باشی تا ابد، بی داغ فرزند...

کد مطلب 6821505

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
  • نظرات حاوی توهین و هرگونه نسبت ناروا به اشخاص حقیقی و حقوقی منتشر نمی‌شود.
  • نظراتی که غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نمی‌شود.
  • captcha

    نظرات

    • سحرحسنی نیا IR ۲۳:۱۰ - ۱۴۰۵/۰۲/۱۶
      1 0
      تنها جمله ای که میتوانم به دکترمنیژه پورعلی بگویم اینه که وجودت مایه سرافرازی ایرانست بمانی پایدارتاابد